Create a Joomla website with Joomla Templates. These Joomla Themes are reviewed and tested for optimal performance. High Quality, Premium Joomla Templates for Your Site

Miejsce pielęgniarki diabetologicznej w profilaktyce i leczeniu zespołu stopy cukrzycowej – artykuł ekspercki Wydawnictwa Lekarskiego PZWL

W codziennej praktyce klinicznej wielokrotnie spotykamy pacjentów z cukrzycą i rozwiniętym owrzodzeniem na stopie sklasyfikowanym jako zespół stopy cukrzycowej (ZSC), którzy nigdy o tym powikłaniu nie słyszeli. Nie byli też świadomi istniejącego zagrożenia oraz tego, że mogą mu zapobiegać.

Podczas wizyt lekarskich większy nacisk kładzie się na aspekty medyczne – ocenę wyrównania metabolicznego, parametry wydolności narządowej, farmakoterapię, a często brakuje czasu na istotne elementy profilaktyki powikłań. Mniejszy dystans w kontakcie pacjenta z pielęgniarką ułatwia przekazywanie wiedzy i umożliwia zwrócenie uwagi na zagrożenia, na które narażeni są chorzy podczas codziennych aktywności. Rola pielęgniarki nie ogranicza się tylko do przekazania zasad pielęgnacji stóp i okresowej weryfikacji zdobytej wiedzy. Należy pamiętać, że aby leczenie cukrzycy było skuteczne, pielęgniarka powinna także weryfikować umiejętności kontroli glikemii, podawania insuliny, znajomość zasad prawidłowej diety oraz realizowania prostych ćwiczeń fizycznych. Nową praktyką powinna stać się okresowa kontrola czynników ryzyka ZSC, tj. neuropatii i miażdżycy tętnic kończyn dolnych.

W artykule prezentujemy przypadek pacjentki z cukrzycą typu 1 i ZSC, zwracając uwagę na elementy profilaktyki, które powinny być zrealizowane na poszczególnych etapach rozwoju choroby.

Opis przypadku

Obejmuje on okres od rozpoznania cukrzycy do 18. roku życia. Opis dotyczy 25-letniej pacjentki z cukrzycą typu 1 rozpoznaną w 8. roku życia. Przebieg choroby od początku był niewyrównany. Matka pacjentki samotnie wychowywała dwoje dzieci. Nie dysponowała wystarczającą ilością czasu, aby skutecznie pomóc córce w zdobyciu niezbędnej wiedzy i umiejętności praktycznych, pozwalających na utrzymanie optymalnej kontroli glikemii. Wartości HbA1c utrzymywały się w przedziale 12–16%. Z powodu epizodów kwasicy ketonowej pacjentka była kilkakrotnie hospitalizowana w oddziałach chorób wewnętrznych. Po kilku latach pojawił się brak zdolności odczuwania niedocukrzeń, co skutkowało epizodami neuroglikopenii.

Zainteresował Was artykuł? Całość, wraz z wersją PDF do pobrania, znajdziecie w zakładce Aktualności Terminarza Medycznego NURSEUM, czyli bezpłatnej aplikacji dla pielęgniarek i położnych.

Jak zyskać dostęp do Terminarza Medycznego? Jeśli macie laptopazarejestrujcie się na stronie, a następnie zalogujcie na utworzone konto. Natomiast jeżeli korzystacie ze smartfonu (tylko z systemem Android), pobierzcie aplikację, zarejestrujcie się i zalogujcie.

Do usłyszenia!

Arkadiusz Bieniek

Źródło artykułu: Beata Mrozikiewicz-Rakowska, Barbara Grzyb, Mirosława Młynarczuk, Miejsce pielęgniarki diabetologicznej w profilaktyce i leczeniu zespołu stopy cukrzycowej, numer 3-4/2016 kwartalnika „Analiza Przypadków w Pielęgniarstwie i Położnictwie”, Wydawnictwo Lekarskie PZWL

Comments are closed.